Zaterdag 29 april was het dan zover, het eerste echte uitstapje van de Free-Eagles. De rit was gepland voor de Panne in België. Nu is het zo dat een weldenkend mens op 1 mei (de dag van de arbeid) eens lekker zijn schouders er onderzet en gaat werken. Nee nee een Belg is vrij deze dag. Kortom geen hotel te krijgen.
Sandman heeft toen in Roeselare een hotel weten te krijgen. Keurig hoor, grote kamers met zitjes, ruime douche enz enz.
We vertrokken dus tegen vieren vanuit Den Haag richting Oostende om de Sandman op te halen. Een mooie strakke tocht waar onze Siem wat moeite mee had gezien de krachten die op zijn helm kwamen, en werden doorgegeven aan zijn nekspieren. Bij Gent moest het tempo omlaag. In Oostende kwamen Sandman en zijn vriendin ons al tegemoet rijden. Na het nodige geknuffel en opgewarmd te zijn vertrokken we richting Roeselare. Ik op de 1200 Sportster van S. en S. op mijn Springer. Ik had nog nooit op een 1200 Sportster gereden en moet zeggen een prima motor hoor totdat………….. ik dacht aan onze kampioenschappen Harley werpen en spontaan de Sportster richting asfalt stuurde en een mooie stippenlijn ter plaatse maakte. Valbeugel, knipperlichtjes etc. rolden vriendschappelijk naast mij en de Sportster door de straat de eerste punten van het jaar binnenslepend. S. dook om mijn nek voor de eerste felicitaties en was mij dankbaar dat haar Sportster de spits mocht afbijten.
Dat we een hotel konden krijgen in Roeslare was niet zo bijzonder want in deze plaats is dus echt helmaal niets, maar dan ook niets te beleven. Fer en ik hebben Siem toen maar systematisch volgegooid met alcohol.
De volgende dag weer op de brommers richting Oostende. Siem als een dweil achter ons aan. Het is wat met die broekjes, nekkramp, hoofdpijn, buikpijn enz. enz. Hij kan beter een goede worp met zijn Harley doen en verder niet zeuren. Komt wel Siem.
Nadat we Siem uit veiligheidsoverwegingen weer naar bed hadden gebracht zijn Sandman, S. Fer en ik neer gestreken op een van de vele gezellige terrasjes van Oostende. Goede lunch bestelt en een drankje. Het zonnetje brak door en we nestelde ons behaaglijk in afwachting van de wonderbaarlijke genezing van Siem. Omdat we deze extra uitgave niet voorzien hadden besloten we maar een bakje met euro’s op straat te zetten naast een lege wijnfles om wat bij te verdienen. Fer heeft toen en straat muzikant geholpen geld te innen en vervolgens onze winst aan deze man gegeven. Opnieuw een bakje met euro’s klaar gezet en nu ging het aanzienlijk beter, de dag winst????? RUIM 2 EURO!!!!!.
Het terras was inmiddels flink volgelopen met o.a. aardige Belgische dames die onze uitnodigde om ’s-avonds de sirtaki te gaan dansen. Voor Fer en mij een mooi uitdaging om weer extra geld in het laatje te dansen om uit de kosten te komen. Helaas……Siem dook op uit zijn ziektebed en wat denken jullie…………fout hij was niet beter en wilde naar huis. We zagen de tranen opwellen in de ogen van de Belgische madammekes omdat we ze ging verlaten. Als troost ze allemaal mee genomen voor een ritje op de Harley’s een hoop geknuffel en weer op naar Nederland.
In Breda nog even een snel hapje gegeten om vervolgens als een ijspilaar aan te komen in onze vertrouwde huisjes waar het warme water van de douches Fer, Siem en mijn persoontje weer tot leven hebben gewekt..
Jammer dat niet alle F-E deze vlucht hebben meegemaakt maar het jaar is nog jong...

FEJ